Rick Debie (1955)

Tryptichon (2012) * Band 1

 

Wat inspireert u bij het componeren?

Ik kom vanuit verschillende invalshoeken tot componeren. Vaak is er een praktische reden: iemand heeft een stuk nodig, vraagt aan mij of ik het wil schrijven, en meestal doe ik dat dan ook. Soms is er een gebeurtenis die mij tot componeren aanzet; zo is mijn jongste dochter in januari 2011 op tragische wijze overleden. Ik wilde heel graag een compositie voor haar schrijven, maar om diverse redenen lukte dat lange tijd gewoon niet. Pas een jaar later kwamen opeens tal van ideeën aanwaaien, en was de compositie af. Het is – hoe kan het ook anders – een in memorium voor mijn dochter geworden, geschreven – toevallig of niet – voor cello/contrabas ensemble en solo cello. Ik heb heel veel troost ervaren bij het schrijven ervan, en heb door het schrijven ook heel wat emoties kunnen sublimeren; ik hoop dat het stuk te zijner tijd uitgevoerd kan worden.

Hoe bent u componist geworden? Hoe bent u op het idee gekomen om te componeren?

Ik schrijf vanaf mijn achtste noten op papier, je zou deze eerste probeersels ‘componeren’ kunnen noemen. Ik ben dat min of meer blijven doen, en pas járen later – ik had inmiddels mijn orgel- en piano- studies aan het Maastrichts conservatorium afgesloten – ben ik aan datzelfde instituut compositie gaan studeren.

Waar komt de titel vandaan?

Ik heb een jarenlange ervaring in het componeren voor amateurs, c.q. muziekschoolleerlingen; het is heel dankbaar werk om te doen. Het is uiteindelijk een drieluikje geworden: snel-langzaam-snel, met een tijdsduur van ongeveer 8 minuten. Natuurlijk had ik deze compositie “Drieluik” kunnen noemen of “Suite in 3 delen”; het is uiteindelijk Tryptichon geworden, dat klinkt interessanter en zo krijgt alles ook nog een katholiek tintje…

Op welk instrument bent u begonnen met spelen?

Ik ben mijn muziekstudies begonnen op zesjarige leeftijd met piano, en dat speel ik nog steeds.

Aan welke kant stond u vroeger/nu, Beatles of Rolling Stones?

Ik ga voor de Beatles, en daarmee spreek ik geen waardeoordeel uit, het is gewoon een kwestie van persoonlijke smaak. Lijkt me overigens een hartstikke leuk idee nu ik hierover nadenk: een stuk schrijven voor bijvoorbeeld 6 cello’s, gebaseerd op enkele Beatles songs, en dat alles in een klassieke setting, met hier en daar een crossover naar de ‘andere kant’…

Foto: [Kumulus Magazine]