Matthias Kadar (1977)

Deux petites histoires (2012) * (band 1)

 

Wat maakt uw muziek uniek?

Dat laat ik liever over aan de luisteraar; ik zou het van mezelf pretentieus vinden om mijn eigen muziek uniek te noemen in een wereld van muziek die zo prachtig en mooi is. Laat staan in die andere, veel grotere wereld van muziek die ik niet eens ken! Mijn muziek als uniek benoemen zou voor mij eerst betekenen dat ik de ‘andere’ muzieksoorten goed zou moeten kennen. Ik ken en ik weet zo weinig dat ik dus hierop niet durf antwoord te geven. Wel kan ik zeggen dat de muziek die ik schrijf van ‘vandaag’ is. Zij is van deze tijd met al de inspiraties en indrukken die ik, waar ik ook maar loop, meemaak en krijg. En dit omdat ik vandaag en nu leef.

Wat inspireert u bij het componeren?

Alles. Wat ik ben, van waar ik kom, wat ik inadem, eet, luister, bespreek, leer, voel en meemaak draag ik met me mee. En ergens zet ik het om in iets waarvan ik dan voel dat het voor mij de moeite waard is om in klank te vertellen. Misschien en waarschijnlijk is mijn grootste inspiratie om te componeren en überhaupt om muziek te maken ‘liefde’.

Hoe bent u componist geworden?

Op een ochtend dacht ik dat het mooi zou zijn iets te schrijven. Ik had toch al sinds ik kind was muziek in mijn hoofd, die ik eerst nooit durfde op te schrijven. Toen op die ene ochtend had ik er heel veel zin in!

Hoe bent u op het idee gekomen om te componeren?

Waarschijnlijk heeft mijn pianoleraar van toen, die ook componist was, mij bewogen om het te durven doen. Ik kan me heel goed herinneren dat ik alleen thuis was en dacht: ga maar naar de piano met wat papier en schrijf op waar je zin in hebt!

Waar komt de titel vandaan?

Uit het gevoel dat mij deze composities geven:
‘arrivé’ betekent ‘aangekomen’ in het Frans en voor mij klinkt de muziek als een vrolijke thuiskomst, vol goede moed, van een verre reis of spannende episode.
‘Bel ami’ of in het Nederlands ‘mooie vriend’ heeft voor mij iets van troost en liefde. De muziek voelt voor mij meer als iets dat alleen een ‘goede vriend’ zou geven en zijn. En het woord mooi staat voor zo vele betekenissen. Zoals voor mij deze muziek.

Op welk instrument bent u begonnen met spelen?

Piano. Later ben ik daarnaast gitaar gaan spelen en zingen.

Wat was vroeger uw favoriete muziek en wat is uw favoriete muziek nu?

Vroeger Queen en Schubert. Nu nog steeds met wat meer componisten erbij. Ik heb zo te zeggen ‘fasen’ waarin ik dan werken van een bepaalde componist ongelofelijk spannend vind. Dan blijft het zo en wordt verrijkt met een andere ‘fase’ waarin ik dan werken van iemand anders heel erg veel beluister. Ik heb wel een grote voorliefde voor lyriek (waarschijnlijk omdat ik zelf zing).

Aan welke kant stond u vroeger/nu, Beatles of Rolling Stones?

Georges Brassens en Ramses Shaffy! Ook zeker Toon Hermans!
En Jacques Brel! Vroeger zat ik alleen maar aan de kant van Georges Brassens en nu luister en speel en zing ik ook zo graag bijvoorbeeld Ramses Shaffy. Ook zo graag aan de piano. Zijn harmonieën zijn zo mooi! Heel impressionistisch en tegelijkertijd zo ‘vatbaar’. Maar om terug te komen bij de vraag : ik hoor liever Beatles dan Rolling Stones, zowel vroeger als nu.

Foto: Romain d’Ansembourg