Jo Sporck (1953)

Medaf (2012) *** (band 1)

 

Hoe bent u componist geworden? Hoe bent u op het idee gekomen om te componeren?

Ik ben er stellig van overtuigd dat een componist niet wordt maar is. Het is de fantasie, de drang iets uit te beelden, die in je genen zit en je tot scheppend kunstenaar maakt. Componist zijn komt niet voort uit aangeleerd gedrag maar uit natuurlijke noodzaak. Bij mij deed zich die noodzaak gelden op het moment dat ik als 11-jarige een piano onder mijn vingers kreeg. Nauwelijks had ik mijn lesboek opengeslagen of de fantasie sloeg op hol. Notities van eerste composities. Natuurlijk na-aperij. Zo begon het. Pas later ben je in staat tot kritisch beoordelen omdat je gaandeweg meer muzikaal material in handen krijgt dat je inzicht geeft in de wetmatigheden van vorm, verhoudingen, lijnenspel en kleur.

Wat inspireert u bij het componeren?

Een moeilijke vraag. Inspiratie van buitenaf bestaat er voor mij niet (althans niet bewust). Eerder heb ik het idee dat het componeren een gevolg is van het bezweren van een bepaald soort onrust in mijzelf, de zogenaamde ‘creatieve geest’. En die bezwering is een behoefte, die, eenmaal in werking getreden, niet meer valt uit te schakelen. De eerste compositorische stappen zijn in mijn geval vaak moeizaam. Dient zich meteen al een prachtige inval aan, dan is het oppassen geblazen want sterk materiaal vraagt om een sterk kader. Anders blijft het bij de inval en is wat daarna komt alleen maar minder. Met het vorderen van de compositie neemt de obsessie toe. En als obsessie een variant van inspiratie genoemd kan worden dan zit in deze voortgang het vliegwiel van de inspiratie.

Op welk instrument bent u begonnen met spelen?

Mijn eerste instrument was de stem. Ik had het geluk leerling te zijn van een basisschool – toen nog lagere school geheten – waar in elke klas volop werd gezongen en waar de schoolkinderen samen met de onderwijzers zondagochtend de Gregoriaanse mis verzorgden. Die lagere school had oog voor mijn muzikale aanleg en spoorde mij aan er iets mee te doen. Dat ik koos voor de piano, was pure toeval, maar voor een componist in spé mooi meegenomen. De pianoliteratuur is namelijk zeer omvangrijk en geeft je volop gelegenheid het harmonische gevoel en het polyfone denken te ontwikkelen.

Waar komt de titel vandaan?

De titel is een cryptische dankjewel gericht aan een goede vriend van mij die er met nuttige adviezen voor heeft gezorgd dat de cellopartij zo eenvoudig als mogelijk is gebleven.

Wat was vroeger uw favoriete muziek en wat is uw favoriete muziek nu?

Favoriete muziek bestaat er voor mij steeds minder. Deels komt dat doordat je met de jaren meer je eigen weg vindt en daardoor voorbeelden van buiten niet meer zo nodig hebt. Toch houd je onvermijdelijk je voorkeuren, voorkeuren, misschijn wel ijkpunten. Mozart de vinder en Bach de bouwer, dat zijn open deuren. Daar kan op een bepaalde manier niemand omheen.

 
Foto: Ingrid Bertens

Medaf: deel 1:

Medaf: deel 2: