Huba de Graaff (1959)

The forest is getting green slowly (2011) ** (band 2)

 

Er is geen geluid zonder beweging. Muziek is een directe uiting van fysieke emotie, muziek gaat over beweging, driften en drijfveren. Al het geluid beweegt. Mijn muziek gaat over het naar buiten brengen, het maken én ervaren van muziek. Mijn muziek is altijd extravert.

Bovendien ben ik altijd erg gecharmeerd geweest van het nauwelijks hoorbare, intieme. Het zachte gepruttel van iemand die niets durft te zeggen, het aandoenlijke gekraak en geruis vlak vóór de band start, alle microscopisch kleine onderdelen van geluid kunnen uitgelicht worden. Het plaatsen van de strijkstok op de snaar, kleine ademzuchtjes voordat de noot klinkt, maken een uitvoering bijzonder en persoonlijk.

Anders kan je net zo goed naar een computer luisteren.

De popmuziek waar ik van hou/hield? Nee, niet speciaal van de Beatles of de Rolling Stones. Eerder van Prince in zijn jonge jaren, of David Bowie, Joe Jackson, Elvis Costello. En nog heel veel meer. Destiny’s Child. Nina Simone. Harry Bannink. Etc. etc. etc. Alle rare experimentele popmuziek die er is. En ik hou erg van gewoon goeie liedjes. Ik heb zelf ook in bandjes gespeeld, elektrische viool en syn- thesizer, o.a. bij Transister en the Tapes. Tegelijkertijd studeerde ik viool aan het conservatorium. Maar ik vond al vrij snel dat er weinig ‘leuks’ te spelen was, dus schreef ik eigen stukjes. En vervolgens ben ik compositie gaan studeren.

PS Mijn beide dochters spelen cello.

Foto: Hanna Hachula